ตัวอักษรจีนมีสองแบบ คืออักษรแบบดั้งเดิม （繁体字 – Fántĭzì）และแบบใหม่ （简体字 - Jiăntĭzì）
ซึ่งเรามักจะเรียกกันว่า ตัวเต็มกับตัวย่อ
อักษรจีนแบบดั้งเดิม （繁体字 ฝานถี่จื้อ）เรียกกันทั่วไปว่า เหล่าจื้อ (老字) ขีดของตัวอักษรมีมากกว่าแบบตัวย่อ อักษรดั้งเดิมนั้นมีความสัมพันธ์กับประวัติศาสตร์อย่างแน่นแฟ้น แยกออกจากกันไม่ได้
เนื่องจากขีดของตัวอักษรดั้งเดิมนั้นเยอะมาก แต่เพื่อปรับเปลี่ยนให้เขียนและจำง่ายขึ้น ในปี คศ. 1978 หลังจากจีนได้เปิดประเทศ จึงได้เสริมให้ใช้อักษรจีนแบบย่ออย่างเต็มรูปแบบ และยกเลิกการใช้ตัวอักษรแบบดั้งเดิม แต่ว่าในไต้หวันและฮ่องกง สองพื้นที่นี้ยังคงใช้ตัวอักษรจีนแบบดั้งเดิมอยู่
ขอบพระคุณรูปภาพจาก เฟสบุ๊คแฟนเพจสามก๊กวิว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น